Maak kennis met Hanneke

• 68 jaar (vrouw)
• Getrouwd met Theo (80 jaar), hij leeft sinds 7 jaar met parkinson
• Samen sporten helpt ons om in beweging te blijven, letterlijk én mentaal.
• We blijven in beweging, letterlijk en figuurlijk

Hanneke en Theo zijn al jarenlang samen. Hoewel ze 12 jaar schelen, vormden ze altijd een goed team. Ze vullen elkaar al jaren aan. Hoewel Theo parkinson heeft en hun ritme is veranderd, blijven ze zoeken naar manieren om actief te blijven. “Het is soms hard werken,” zegt Hanneke. “Maar zolang we blijven doen wat we kunnen, houden we het vol.”

Het vraagt om aanpassing én ontspanning

Theo is niet volledig hulpbehoevend, maar Hanneke merkt dat hij steeds meer van haar afhankelijk wordt. Ze regelt de meeste dingen in huis, terwijl hij nog graag kookt. “Dat houdt hem actief, en ik vind het fijn dat hij iets doet wat hij leuk vindt,” vertelt ze.

Toch valt het haar zwaar om te zien dat haar man achteruitgaat. “Soms voelt het alsof ik toekijk vanaf de zijlijn. Dan helpt het om daarover te praten.” Ze heeft daarom regelmatig gesprekken met een psychotherapeut. “Dat lucht op. Je hoeft het niet allemaal in je eentje te dragen.”

Gelukkig hebben ze ook dingen die energie geven. Hanneke volgt naai- en schilderlessen. “Even iets voor mezelf doen helpt me om het thuis beter vol te houden. En ik houd ervan om mooie dingen voor mezelf te kopen, daar kan ik echt van genieten.”

Bewegen als verbindend moment

Hanneke en Theo proberen in hun week altijd momenten van beweging in te bouwen. “We sporten samen, meestal rustig. Een beetje fietsen of oefeningen bij een groepje in de buurt. Het houdt ons beiden in beweging én in contact.” Ze merkt dat dat helpt, juist nu hun dagelijkse rollen wat veranderen. “Beweging geeft niet alleen energie, maar ook een gevoel van gelijkwaardigheid. We doen iets samen, op ons tempo.”

Ook aan de slag met sporten of bewegen? We geven je 8 tips om meer te bewegen met parkinson.

Omgaan met onrustige nachten

’s Nachts komt de onrust vaak terug. “Theo heeft af en toe nare dromen en praat dan hardop. Soms staat hij zelfs uit bed zonder dat hij het doorheeft. Laatst is hij gevallen. Sindsdien heb ik een groot hondenkussen naast het bed gelegd. Dan weet ik: als het nog eens gebeurt, ligt hij in ieder geval zacht.”

Ook fysiek contact kan lastig zijn. “Soms deelt hij in zijn slaap onbewust een klap uit. Niet expres natuurlijk, maar het schrikt me wel op. Gelukkig hebben we een breed bed, en ik leg nu een lang kussen tussen ons in. Dat geeft rust, voor hem én voor mij.”

Ze merkt dat slaapgebrek zich opstapelt. “Als ik te vaak slecht slaap, functioneer ik minder goed. Dan weet ik dat ik gas terug moet nemen en iets moet plannen waar ik van oplaad.”

Op zoek naar tips voor een betere nachtrust? Bekijk onze leefstijltips voor beter slapen.

Een goed moment om over slaap te praten is nu

Hanneke weet hoe belangrijk rust en duidelijkheid zijn. Merk je dat jouw naaste baat zou hebben bij extra ondersteuning of aanpassing van de behandeling? Met de gesprekshulp zet je eenvoudig op een rij wat voor hem of haar belangrijk is. Zo kun je samen goed voorbereid in gesprek met de arts.

Maak ook kennis met…

Farid 72 jaar (man)

Zorgen voor mijn vrouw doen we samen, stap voor stap.

Kom meer te weten over Farid

Lidy 75 jaar (vrouw)

Zolang ik het kan, doe ik het. Niet omdat het moet, maar omdat ik van hem hou.

Kom meer te weten over Lidy

Marlies 60 jaar (vrouw)

We praten open over wat er speelt, thuis én op mijn werk.

Kom meer te weten over Marlies