Maak kennis met Marieke

  • 54 jaar (vrouw)
  • 9 jaar geleden gediagnosticeerd met Parkinson.
  • Volledig afgekeurd
  • Na de diagnose Parkinson wilde ik zo lang mogelijk wachten met medicatie

Marieke weet sinds 2012 dat ze Parkinson heeft. Ze woont samen met man en dochter van negentien. Haar werk heeft ze moeten afbouwen en ze is nu helemaal afgekeurd. Het gaat relatief goed, er is minder snel progressie. Het lastigst vindt ze het onvoorspelbare energieniveau. Marieke doet veel vrijwilligerswerk. Dubbeltaken zijn lastig, maar sporten bijvoorbeeld gaat heel goed: ze hockeyt, tennist, golft en wandelt.

Marieke vertelt over werken zonder stress

Parkinson en werk

Marieke: “Het rottigste van de Parkinson is dat ik moest stoppen met werken. Ik was in de bloei van mijn loopbaan en heb wel nog mooie stappen mogen zetten. Het ging stapje voor stapje minder. Collega’s begrepen het niet en vergaten snel weer dat ik Parkinson heb. Als ik het uitlegde, waren ze heel begripvol, maar ik kreeg ‘garantie tot aan de deur’.

Vraag advies

Mijn werkgever heeft het fantastisch gedaan, ik heb alleen maar lof. Ik kreeg genoeg ondersteuning: een businesscoach om de beste keuzes te maken, een re-integratiearts die me hielp met aanpassingen op het werk, een fijne arbo-arts. Ik had fysiotherapie om fit te blijven en gesprekken met een psycholoog gespecialiseerd in Parkinson. Het was een heftige periode en het was fijn daar hulp bij te hebben. De regelgeving is helaas heel strak: na twee jaar volgt een traject naar afgekeurd worden. Mijn ‘adviesleger’ heeft me goed geholpen. Maar de beslissing moet je uiteindelijk zelf nemen.

Stress valt weg

Voor het verloop van mijn Parkinson is het goed dat ik ben gestopt met werken. Ik zat altijd tegen tot over de max. Mijn prestaties werden minder en dat is goed waardeloos. Nu werk ik zeker nog wel, maar niet meer betaald; ik doe maatschappelijk relevant vrijwilligerswerk en advieswerk. De stress heb ik nu niet meer. Nog steeds neem ik soms te veel hooi op mijn vork. Maar ik heb minder verantwoordelijkheid, dat scheelt.”

Wil je meer weten over dit onderwerp? Lees hier verder:

Maak ook kennis met…

Martijn
Ik werkte bij een brouwerij en dacht dat er geen bier meer uit zou komen als ik zou stoppen. Maar nu ik thuis zit, kan ik mijn energie beter verdelen over de dag. Kom meer te weten over Martijn
Leen
Ik vond vakantie altijd een hele onderneming. Nu blijf ik gewoon het liefst in Nederland. Kom meer te weten over Leen
André
In coronatijd kan ik niet met een groepje afspreken of naar de sportschool, dus moet ik nu zelf de discipline opbrengen. Dat doe ik door vaker met de hond te lopen. En ik heb een boksbal gekocht om zelf mee aan de slag te gaan. Kom meer te weten over Andre
Martijn
  • 53 jaar (man)
  • 1 jaar geleden gediagnosticeerd met Parkinson.
  • Actief als sportinstructeur
  • Ziekteverloop stabiel
Lees interview met Martijn
Leen
  • 63 jaar (man)
  • 6 jaar geleden gediagnosticeerd met Parkinson.
  • Werkt niet meer maar is altijd bezig
  • Bij vragen zoek ik lotgenoten op
Lees interview met Leen
André
  • 55 jaar (man)
  • 11 jaar geleden gediagnosticeerd met Parkinson.
  • Werkt niet meer
  • Maak je vandaag geen zorgen om wat je morgen misschien niet meer kan
Lees interview met André