Maak kennis met Ingrid

  • 48 jaar (vrouw)
  • 5 jaar geleden gediagnosticeerd met Parkinson.
  • Werkt parttime in de zorg
  • Ik verdeel mijn werkuren over de week om niet overbelast te raken

Ingrid weet sinds vijf jaar dat ze Parkinson heeft. Ze woont samen met haar man en twee kinderen (16 en 13). Ingrid werkt parttime in de zorg. Ze sport graag: yoga, voetbal en bodyshape. Ingrid voelt zich goed. Het heeft haar geholpen om haar werk van 24 uur over vier dagen te spreiden.

Ingrid vertelt over omgaan met overbeweeglijkheid

Dyskinesie accepteren

Ingrid: “Ik heb vrijwel dagelijks last van overbeweeglijkheid. Dat is vooral als ik te hoog in mijn medicijnen zit. Dan kan ik niet stil op een stoel blijven zitten. Ik maak er maar een grapje van. Het is een kwestie van accepteren.

Onder druk meer last

Dyskinesie overvalt me soms ook ineens als ik druk bezig ben. Bijvoorbeeld tijdens het eten; dan valt mijn mes ineens hard op tafel. Of als ik onder druk sta, bijvoorbeeld als ik moet autorijden in een drukke stad. Dat laatste vind ik erg lastig. Op de snelweg rijd ik prima, maar verkeer in de stad vermijd ik liever.

Parkinson en sporten

Tijdens het sporten heb ik er juist nooit last van. Ik heb het idee dat bal- en teamsporten goed voor me zijn. Ik ben dan zo bezig dat ik niets van mijn Parkinson merk.

Openheid (of niet)

Vrienden en bekenden weten dat ik Parkinson heb en soms onverwachte bewegingen maak. Verder zeg ik er eigenlijk nooit iets over en mensen vragen er meestal niet naar. Ze zullen het vast zien, maar dat laat ik dan maar zo. Alleen als mensen erger denken, bijvoorbeeld dat ik dronken ben, dan leg ik uit dat ik Parkinson heb en dat dit bij de symptomen hoort. Ik heb gelukkig geen last van off-periodes; dat lijkt me lastiger uit te leggen dan overbeweeglijkheid.”

Wil je meer weten over dit onderwerp? Lees hier verder:

Maak ook kennis met…

Martijn
Ik heb ervaring met dyskinesie. Het kost heel veel energie, maar het is nodig om de grenzen van mijn medicatie te bepalen. Als ik me dan te veel belast, kan het de andere kant opgaan. Dan zak ik door het ijs. Dat gevoel maakt onzeker. Kom meer te weten over Martijn
Leen
Medicatie is net als een auto: je moet ‘m goed afstellen. Kom meer te weten over Leen
Karin
De overbeweeglijkheid begint er sinds kort in te sluipen. Dan gaat bijvoorbeeld één been heel erg trillen als ik mijn tanden sta te poetsen. Nu kan ik het nog wel stopzetten door er met mijn aandacht naartoe te gaan. Kom meer te weten over Karin
Martijn
  • 53 jaar (man)
  • 1 jaar geleden gediagnosticeerd met Parkinson.
  • Actief als sportinstructeur
  • Ziekteverloop stabiel
Lees interview met Martijn
Leen
  • 63 jaar (man)
  • 6 jaar geleden gediagnosticeerd met Parkinson.
  • Werkt niet meer maar is altijd bezig
  • Bij vragen zoek ik lotgenoten op
Lees interview met Leen
Karin
  • 56 jaar (vrouw)
  • 8 jaar geleden gediagnosticeerd met Parkinson.
  • Verricht al 3 jaar vrijwilligerswerk
  • Regelmaat is toch wel het toverwoord
Lees interview met Karin